ผมทำงานฟรีแลนซ์ทำถึงตีสองเป็นประจำ เบเกอรี่ตรงหัวมุมถนนเปิดตั้งแต่ตีสองครึ่ง มีแสงไฟสีเหลืองออกมาจากหน้าต่างเสมอ ผมเคยเดินผ่านหลายครั้งแต่ไม่เคยแวะจนคืนหนึ่งกลิ่นขนมปังอบใหม่โชยออกมาแรงมาก
เปิดประตูเข้าไปเจอ ตาล อายุ 24 กำลังจัดขนมปังก้อนใหม่บนชั้น ชุดขาว ผ้ากันเปื้อนมีแป้งเล็กน้อย หน้าหยาดเหงื่อเล็กน้อยจากเตาอบ แต่ยิ้มต้อนรับทันทีที่เห็นประตูเปิด
"มีขนมปังอบใหม่ไหมครับ?" ผมถาม เธอชี้ไปที่ชั้นซ้าย "เพิ่งออกจากเตาห้านาทีที่แล้วค่ะ" กลิ่นมันดีมาก ผมซื้อสองก้อนแล้วนั่งลงที่โต๊ะเล็กๆ ในร้าน
"นั่งในร้านได้เลยนะคะ" เธอบอก "ไม่มีคนอื่นอีกนาน" ผมก็นั่งกินขนมปังกับเนยขณะที่เธอเตรียมแบทช์ต่อไปในครัวตรงหน้า บางทีก็คุยกันผ่านหน้าต่างครัว
"ทำงานตั้งแต่กี่โมงครับ?" ผมถาม เธอบอกว่าตีสอง ได้นอนตีเที่ยงถึงเที่ยงคืน แล้วก็ตื่นมาอีกรอบ "เคยชินแล้วค่ะ"
ฉันไปอีกสั้นครั้งสองครั้ง แต่ละครั้งเธอก็จำได้ว่าผมชอบขนมปังอะไร บางทีก็เซ็ทไว้ให้ก่อน ผมเริ่มนำกาแฟไปฝากบ้างในคืนที่ไป เธอดีใจทุกครั้ง
คืนหนึ่งผมไปตีสามพร้อมกาแฟสองแก้ว เธอเห็นแล้วปิดเตาอบสักพัก เดินออกมานั่งตรงข้ามผม ดื่มกาแฟด้วยกันขณะที่ขนมปังแบทช์ใหม่กำลังอบอยู่
"ทำไมมาร้านกลางดึกตลอดเลย?" เธอถาม ผมบอกว่าเพราะขนมปังที่นี่อร่อยที่สุดที่เคยกิน เธอดูพอใจ แต่แล้วก็พูดว่า "แค่นั้นใช่ไหม?" ผมนิ่งอยู่ครู่หนึ่งแล้วบอกว่าไม่ เธอก็ยิ้ม
เตาอบดังบี๊บ เธอลุกไปเอาขนมปังออก ก้อนแรกที่ออกมาเธอหยิบมาวางหน้าผม "สำหรับคนที่มาตีสามพร้อมกาแฟ" คืนนั้นผมรออยู่จนถึงเปลี่ยนเวรตอนแปดโมงเช้า แล้วก็เดินกลับด้วยกัน สำหรับคนที่ชอบ คลิปหลุด ผมบอกได้ว่าขนมปังร้อนๆ ตีสามนั้นอร่อยกว่าทุกอย่าง
