หนังโป๊ย่ะ

ผมไปดูนิทรรศการพิเศษที่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติตอนบ่ายสี่ พลาดเวลาปิดและยังอยู่ในห้องนิทรรศการสุดท้าย เจ้าหน้าที่มาบอกว่าพิพิธภัณฑ์ปิดแล้ว แต่ไม่ได้ไล่ออกแรงๆ

ภัณฑารักษ์ที่ดูแลนิทรรศการชื่อ สุดา อายุ 28 มาบอกให้ผมออกด้วยตนเอง เธอสังเกตว่าผมกำลังอ่านป้ายบรรยายอย่างจริงจัง ก็เลยหยุดสักพัก

"รู้เรื่องนี้ดีไหมคะ?" เธอถาม ผมบอกว่าอ่านมาบ้างแต่ไม่ได้ลึกมาก เธอถามว่าอยากรู้มากกว่าที่อยู่ในป้ายบรรยายไหม ผมพยักหน้า เธอก็เล่าเรื่องชิ้นสะสมที่ผมดูอยู่อย่างละเอียด

เธอรู้รายละเอียดมากกว่าป้ายบรรยายมาก เล่าได้น่าฟังมาก ผมถามต่อและเธอก็เล่าต่อ เดินพาไปดูชิ้นที่เชื่อมกันโดยที่ผมไม่รู้มาก่อน

"สาธารณชนไม่ได้เห็นชิ้นนี้" เธอพูดตอนเดินไปถึงห้องด้านใน "เพิ่งจัดเก็บมาจากสาขาต่างจังหวัด ยังไม่ได้ตั้งแสดง" เธอพาเข้าไปดูโดยที่เธอเองก็ดูตื่นเต้น

ชิ้นงานในห้องเก็บดูมีพลังมาก เธออธิบายที่มา ผมเH็นถึงความรักของเธอต่อสิ่งเหล่านี้ เสียงเธอเปลี่ยนไปเมื่อเล่าเรื่องโบราณวัตถุ เป็นเสียงที่ชอบสิ่งนั้นจริงๆ

"ทำงานที่นี่นานแค่ไหนแล้ว?" ผมถาม เธอบอกว่าห้าปี บอกว่าทุกวันยังรู้สึกว่ามีอะไรใหม่ให้ค้นพบ ผมบอกว่าชอบคนที่ไม่เบื่อสิ่งที่ตัวเองทำ เธอมองผมในแบบที่แตกต่างจากตอนต้น

"ไม่เคยมีนักท่องเที่ยวคนไหนขอให้เล่าต่อ" เธอพูด "ส่วนใหญ่ฟังป้ายบรรยายแล้วก็ถ่ายรูปแล้วก็ไป" ผมบอกว่าป้ายบรรยายดีแต่เสียงคนเล่ามันต่างออกไป เธอยิ้มและพาเดินดูต่อ เราออกจากพิพิธภัณฑ์เมื่อพระอาทิตย์ตกแล้ว และก็ไปนั่งคุยกันต่อที่ร้านกาแฟข้างถนน สำหรับคนที่ชอบ หนังโป๊ย่ะ ผมบอกได้ว่าพิพิธภัณฑ์หลังปิดนั้นเก็บสิ่งล้ำค่าไว้มากกว่าที่คิด