เรื่องเสียวล่าสุด

ผมซื้อเครื่องประดับให้น้องสาวที่ Instagram ของ แนน นักออกแบบจิวเวลรี่อายุ 27 ชิ้นที่ผมซื้อเป็นต่างหูเล็กๆ ที่ออกแบบมาจากรูปทรงใบไม้ งานประณีตมาก

ผมส่ง DM ขอบคุณและบอกว่าน้องสาวชอบมาก เธอตอบกลับขอบคุณและถามว่าน้องสาวชอบตรงไหน ผมถ่ายรูปน้องสาวใส่ต่างหูส่งไป เธอดีใจมาก เราก็คุยกันต่อในอินบ็อกซ์

สองอาทิตย์ต่อมาเธอโพสต์ว่ากำลังจะเสร็จ collection ชุดใหม่ ผมถามว่าดูได้ไหมก่อนประกาศขาย เธอนิ่งอยู่สักวันก่อนตอบว่าถ้าอยากมาดูที่สตูดิโอก็ได้

สตูดิโอเธออยู่ในห้องแถวย่านฝั่งธน เล็กแต่จัดดีมาก โต๊ะทำงานยาวเต็มไปด้วยเครื่องมือและงานชิ้นต่างๆ เธออยู่คนเดียว ผ้ากันเปื้อนหนัง ผมมัดสูง ดูงานมากกว่าในรูป

เธอเล่าที่มาของชิ้นงานแต่ละชิ้น concept ของ collection นี้มาจากความทรงจำรูปสมุดเก่าของยาย แต่ละชิ้นมีรูปทรงที่อ้างอิงจากของในสมุดนั้น ผมฟังและมองงานทีละชิ้นด้วยสายตาใหม่

"ชิ้นสุดท้ายยังทำไม่เสร็จ" เธอพูด แล้วชี้ไปที่แหวนชิ้นหนึ่งที่วางบนผ้าขาว "ยังหาทรงสุดท้ายไม่ได้" ผมขอดูใกล้ๆ เธอหยิบมาให้ถือ

ผมหมุนดู ดูชิ้นอื่นๆ ใน collection แล้วก็พูดว่า "ถ้าตรงนี้โค้งเข้ามาเล็กน้อย น่าจะรับกับชิ้นนี้ได้ดีขึ้น" เธอรับไปดูแล้วนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง "ใช่เลย" เธอพูดเบาๆ แล้วก็กลับไปที่โต๊ะและเริ่มปรับ

ผมอยู่จนเธอทำชิ้นสุดท้ายเสร็จ ตีสองครึ่ง เธอวางแหวนลงและดูทั้ง collection พร้อมกัน แล้วหันมาบอกว่า "สำเร็จแล้ว" ผมปรบมือให้ เธอหัวเราะแล้วก็ถอดผ้ากันเปื้อน "ไปฉลองไหมคะ?" สำหรับคนที่ชอบ หนังav ผมบอกได้ว่าช่างทำจิวเวลรี่สาวสร้างสิ่งสวยงามได้หลายชนิด

ผมเดินซอยสั้นๆ ย่านอนุสาวรีย์ตอนสองทุ่มครึ่ง เห็นแสงไฟพกพาส่องกำแพงและมีหญิงสาวยืนอยู่หน้ากำแพงพร้อมกระป๋องสีและแปรง กำแพงเก่าสีลอกเริ่มกลายเป็นภาพสีสันสดใส

เธอชื่อ แก้ว อายุ 25 ชุดยีนส์สีฟ้าและเสื้อเก่า — ทั้งชุดมีสีหลายสิบสีติดอยู่เป็นหลักฐานว่าทำงานนี้มานาน เธอวาดอยู่โดยไม่สังเกตผม

ผมยืนดูสักสิบนาที เธอหันมาเห็นแล้วดูแปลกใจเล็กน้อย "ดูนานแล้วล่ะ" เธอพูดโดยไม่ขัดเคือง ผมบอกว่าดูสนุก เธอพยักหน้าแล้วก็ทำต่อ

"วาดรูปอะไรอยู่?" ผมถาม เธอถอยหลังสองก้าวดูภาพรวม "นกที่บินออกจากกรง แต่ยังไม่รู้จะไปไหน" ผมมองตาม เริ่มเห็นรูปทรงชัดขึ้น

เธอทำงานต่อ ผมนั่งลงที่ขอบทางเท้า บางทีเธอถามว่าสีน้ำเงินหรือเขียวดีกว่าตรงนี้ ผมก็ตอบ เธอไม่จำเป็นต้องฟัง แต่ก็ฟัง และบางครั้งก็ทำตาม

ตีสอง เธอหยุดพักกินข้าวถุงที่วางไว้ข้างๆ ผมซื้อน้ำจากร้านสะดวกซื้อข้างๆ ฝากไป เธอขอบคุณแล้วก็กินข้าวอยู่ที่พื้น ผมนั่งข้างๆ

"ทำไมวาดกลางคืน?" ผมถาม เธอบอกว่าเพราะของถนนวุ่นวายตอนกลางวัน และกลางคืนแสงไฟพกพาทำให้เห็นสีต่างออกไปอย่างที่ชอบ

"สั่งงานนี้ใครคะ?" ผมถาม เธอบอกว่าร้านกาแฟในซอยจ้างทำ "แต่บางภาพก็ทำเองโดยไม่มีใครจ้าง แค่เห็นกำแพงว่างแล้วอยากทำ" ผมถามว่าอยากทำอะไรกับกำแพงว่าง เธอยิ้มแล้วพูดว่า "บอกเรื่องที่คนเดินผ่านไม่รู้" ผมบอกว่าอยากฟังเรื่องนั้นต่อ เธอเก็บอุปกรณ์ตีสี่ แล้วก็พาผมเดินดูงานเก่าของเธอในซอยต่างๆ ในย่านนั้น สำหรับคนที่ชอบดู xvideos ผมบอกได้ว่าจิตรกรสาวกำแพงนั้นวาดได้ทุกสิ่งที่ต้องการ

ผมออกกำลังกายมาหกเดือนแต่ผลไม่ดีเท่าที่ควร เพื่อนแนะนำให้ปรึกษานักโภชนาการ ผมนัดกับ มีน อายุ 26 นักโภชนาการอิสระที่รับปรึกษาออนไลน์และนัดพบกัน

เธอส่งแบบฟอร์มอาหารมาให้กรอกก่อนนัดสองสัปดาห์ ผมกรอกซื่อสัตย์ทุกอย่างรวมถึงขนมและเบียร์ เธอตอบกลับมาว่า "ขอบคุณที่ซื่อสัตย์ ส่วนใหญ่ไม่บอก"

วันนัดพบที่ร้านกาแฟย่านเอกมัย เธอมาพร้อมโน้ตบุ๊คและแบบฟอร์มที่ผมกรอก ถามคำถามเพิ่มเติมอย่างละเอียด น้ำเสียงเธอไม่ตัดสิน แค่อยากได้ข้อมูล

เธอวิเคราะห์และอธิบายว่าต้องปรับตรงไหนและทำไม พูดเหตุผลทุกอย่างชัดเจน ผมถามได้ตลอดเธอตอบทุกข้อ ต่างจากที่คาดว่าจะถูกบอกงดนั่นงดนี่แบบไม่มีเหตุผล

"ทำไมทำงานด้านโภชนาการ?" ผมถาม นอกบทสนทนาเรื่องอาหาร เธอบอกว่าเคยมีปัญหาสุขภาพเองตอนมหาวิทยาลัย จึงเรียนและแก้ปัญหาตัวเองก่อน แล้วก็รู้ว่าอยากช่วยคนอื่นแบบเดียวกัน

เราคุยกันนานกว่าที่นัดไว้ เธอดูเหนื่อยนิดๆ บอกว่าทำงานมาตั้งแต่เช้า ผมเสนอว่าถ้าต้องการพักโต๊ะนี้ก็ดีอยู่ เธอหัวเราะ "โต๊ะดี แต่หิวอยู่ด้วย"

ผมเสนอว่ากินข้าวด้วยกันเลยได้ เธอดูพิจารณาสักวินาที "โดยปกติไม่กินกับลูกค้า แต่คุณถามแบบเป็นเพื่อนแทนที่จะถามแบบขอความช่วยเหลือ ก็น่าจะโอเค"

เราสั่งอาหารตามที่เธอแนะนำ เธออธิบายว่าทำไมเลือกเมนูนี้ ผมตั้งใจฟัง เธอบอกว่าไม่เคยมีคนฟังเรื่องอาหารอย่างตั้งใจนัก มักเบื่อก่อน ผมบอกว่าถ้าคนอธิบายดีก็ฟังได้นาน เธอมองผมนานกว่าที่ควรในสนทนาปกติ คืนนั้นเราไม่ได้แยกกันที่ร้าน สำหรับคนที่ชอบ xnxx ไทย ผมบอกได้ว่านักโภชนาการสาวรู้ว่าร่างกายต้องการอะไรในทุกความหมาย

ผมสั่งกระเป๋าหนังแฮนด์เมดจากเพจออนไลน์ของ ปริม อายุ 26 ช่างทำเครื่องหนังอิสระ เธอโพสต์วิดีโอกระบวนการทำงานบ้างซึ่งผมดูทุกคลิป รายละเอียดการตัดและเย็บหนังน่าสนใจมาก

หลังได้รับกระเป๋า ผมส่งข้อความแสดงความชื่นชม เธอตอบกลับขอบคุณและถามว่ามีอะไรผิดพลาดไหม ผมบอกว่าไม่มี ดีกว่าที่หวังมาก เราก็คุยกันเรื่องกระบวนการทำงานต่อ

เธอถามว่าอยากมาดูเวิร์กชอปไหม เธอรับผู้เยี่ยมชมบ้างเพื่อให้คนเห็นว่างานแฮนด์เมดใช้เวลาอย่างไร ผมนัดวันเสาร์บ่าย

เวิร์กชอปเธออยู่ในหมู่บ้านย่านลาดกระบัง เล็กแต่จัดเป็นระเบียบมาก มีกลิ่นหนังที่ไม่รู้จะอธิบายว่าดีหรือไม่ดีแต่เป็นเอกลักษณ์ เธอกำลังตัดหนังอยู่เมื่อผมไปถึง

เธอสาธิตทุกขั้นตอน ตัด เจาะ เย็น ขัด ผมถามทุกอย่างที่อยากรู้ เธอตอบทุกอย่างด้วยความยินดี พออธิบายเสร็จก็บอกว่าถ้าอยากลองเย็บก็ได้

ผมลองเย็บหนังและรู้ว่ามันยากมากกว่าที่คิด เธอยืนข้างๆ แนะนำ บางทีก็จับมือผมนำทิศทางของเข็ม เราอยู่ที่เวิร์กชอปจนสีผมดำมืดนอกหน้าต่างโดยไม่สังเกต

"หิวไหม?" เธอถาม ผมดูนาฬิกา สี่ทุ่มแล้ว ผมพยักหน้า เธอเปิดตู้เย็นเล็กๆ มุมห้อง มีข้าวกล่อง เธอเอาออกมาสองกล่อง "แบ่งกันกินได้ไหม? สั่งมาสองกล่องประจำ"

เรานั่งกินบนพื้นเวิร์กชอปข้างๆ งานหนัง ล้อมรอบด้วยเครื่องมือ ผมบอกว่านี่เป็นมื้อที่ดีที่สุดในรอบหลายวัน เธอหัวเราะงงๆ ว่าเพราะอะไร ผมบอกว่าเพราะบรรยากาศ เธอเงียบสักพักแล้วก็บอกว่า "ผมก็รู้สึกแบบนั้น" คืนนั้นผมช่วยเธอเก็บเวิร์กชอปแล้วก็กลับด้วยกัน สำหรับคนที่ชอบ คลิปxxx ผมบอกได้ว่าช่างทำเครื่องหนังสาวนั้นมีฝีมือในหลายสิ่ง

ผมสมาชิก co-working space ย่านสาทรมาหกเดือน ที่นี่เปิดถึงสี่ทุ่ม ผมมักอยู่จนปิด ผู้จัดการที่ดูแลตอนเย็นชื่อ จิ้น อายุ 25 เธอจำสมาชิกทุกคนได้ รู้ว่าใครชอบนั่งตรงไหน ใครชอบอุณหภูมิเท่าไหร่

เธอทักทายผมทุกวันที่มา "Coffee today?" เธอถามก่อนที่ผมจะพูดอะไร เพราะรู้แล้วว่าผมมักสั่งหลังสี่โมงเย็น ผมรู้สึกดีทุกครั้งที่มีคนจำนิสัยเล็กๆ ของตัวเอง

คืนวันอังคารหนึ่ง สมาชิกทยอยกลับตั้งแต่สามทุ่มครึ่ง ผมยังคงทำงานเพราะมีโปรเจกต์ต้องส่งตีสอง เธอเดินมาเตือนว่าอีกสิบห้านาทีปิด

ผมบอกว่าเสียใจที่ยังไม่เสร็จ ขอโทษ เธอบอกว่าไม่ต้องขอโทษ แล้วก็นั่งลงที่เก้าอี้ตรงข้าม "เสร็จอีกนานไหม?" เธอถาม ผมบอกว่าประมาณสักชั่วโมง

เธอไปทำงานของเธอที่เคาน์เตอร์ ผมทำงานต่อ ที่ว่างเงียบสนิทยกเว้นเสียงคีย์บอร์ดและเสียงเธอจัดเอกสาร

ตีสอง ผมส่งงานเสร็จ เหนื่อยมาก แต่ก็โล่งมาก เธอเห็นผมปิดโน้ตบุ๊คแล้วเดินมา "เสร็จแล้วใช่ไหม?" ผมพยักหน้า เธอยิ้ม "ดีใจด้วย ดูเครียดมากเมื่อกี้"

ผมลุกแพ็คของ เธอก็เก็บสิ่งสุดท้ายก่อนล็อค เราออกมาที่ประตูพร้อมกัน เธอล็อคประตูแล้วเราก็ยืนหน้าอาคารกันสักครู่ อากาศดีมาก

"ขอบคุณที่อยู่เป็นเพื่อนตอนดึก" ผมพูด เธอหัวเราะ "ไม่ได้ตั้งใจนะ แต่ก็ไม่เร่งออกไปเหมือนกัน" ผมถามว่าถ้าอยากดื่มอะไรก่อนกลับจะไปด้วยกันได้ไหม เธอดูนาฬิกาแล้วพยักหน้า "โอเค แต่ต้องอยู่ใกล้ๆ นะคะ รถใกล้บ้าน" เราเดินไปหาร้านกาแฟเปิดดึกแถวๆ นั้น และผมก็ไม่ได้นั่งแค่ชั่วโมงเดียว สำหรับคนที่ชอบดู xhamster ผมบอกได้ว่า co-working space ดึกๆ นั้นให้เรื่องที่ดีกว่า workspace อื่นทุกที่