ผู้จัดการ

ผมสมาชิก co-working space ย่านสาทรมาหกเดือน ที่นี่เปิดถึงสี่ทุ่ม ผมมักอยู่จนปิด ผู้จัดการที่ดูแลตอนเย็นชื่อ จิ้น อายุ 25 เธอจำสมาชิกทุกคนได้ รู้ว่าใครชอบนั่งตรงไหน ใครชอบอุณหภูมิเท่าไหร่

เธอทักทายผมทุกวันที่มา "Coffee today?" เธอถามก่อนที่ผมจะพูดอะไร เพราะรู้แล้วว่าผมมักสั่งหลังสี่โมงเย็น ผมรู้สึกดีทุกครั้งที่มีคนจำนิสัยเล็กๆ ของตัวเอง

คืนวันอังคารหนึ่ง สมาชิกทยอยกลับตั้งแต่สามทุ่มครึ่ง ผมยังคงทำงานเพราะมีโปรเจกต์ต้องส่งตีสอง เธอเดินมาเตือนว่าอีกสิบห้านาทีปิด

ผมบอกว่าเสียใจที่ยังไม่เสร็จ ขอโทษ เธอบอกว่าไม่ต้องขอโทษ แล้วก็นั่งลงที่เก้าอี้ตรงข้าม "เสร็จอีกนานไหม?" เธอถาม ผมบอกว่าประมาณสักชั่วโมง

เธอไปทำงานของเธอที่เคาน์เตอร์ ผมทำงานต่อ ที่ว่างเงียบสนิทยกเว้นเสียงคีย์บอร์ดและเสียงเธอจัดเอกสาร

ตีสอง ผมส่งงานเสร็จ เหนื่อยมาก แต่ก็โล่งมาก เธอเห็นผมปิดโน้ตบุ๊คแล้วเดินมา "เสร็จแล้วใช่ไหม?" ผมพยักหน้า เธอยิ้ม "ดีใจด้วย ดูเครียดมากเมื่อกี้"

ผมลุกแพ็คของ เธอก็เก็บสิ่งสุดท้ายก่อนล็อค เราออกมาที่ประตูพร้อมกัน เธอล็อคประตูแล้วเราก็ยืนหน้าอาคารกันสักครู่ อากาศดีมาก

"ขอบคุณที่อยู่เป็นเพื่อนตอนดึก" ผมพูด เธอหัวเราะ "ไม่ได้ตั้งใจนะ แต่ก็ไม่เร่งออกไปเหมือนกัน" ผมถามว่าถ้าอยากดื่มอะไรก่อนกลับจะไปด้วยกันได้ไหม เธอดูนาฬิกาแล้วพยักหน้า "โอเค แต่ต้องอยู่ใกล้ๆ นะคะ รถใกล้บ้าน" เราเดินไปหาร้านกาแฟเปิดดึกแถวๆ นั้น และผมก็ไม่ได้นั่งแค่ชั่วโมงเดียว สำหรับคนที่ชอบดู xhamster ผมบอกได้ว่า co-working space ดึกๆ นั้นให้เรื่องที่ดีกว่า workspace อื่นทุกที่